ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΕΥΕΡΓΕΤΩΝ 2003: Ο ΕΜΠΝΕΥΣΜΈΝΟΣ ΛΌΓΟΣ ΤΟΥ Κ. ΦΛΩΡΟΥ...

Η φωτογραφία απο το μνμόσυνο των Ευεργετών τον Αυγ του 2022 (Φωτο Χ.Κ.)

Η σύντομη αλλά εμπνευσμένη ομιλία του αείμνηστου Κωνσταντίνου Φλώρου στο μνημόσυνο των Ευεργετών του χωριού μας τον Αύγουστο του 2003...

"Με χαρά τελούμε πάλι σήμερα, στον ιερό τούτο χώρο, το καθιε­ρωμένο πλέον από την Αδελφό­τητα μνημόσυνο των Ευεργετών του χωριού μας. Και λέω με χα­ρά, αν και το σχήμα μνημόσυνο και χαρά φαίνεται οξύμορο, γιατί θεωρούμε την εκδήλωση ευκαι­ρία αφ’ ενός μεν να επαναφέρου­με -φρεσκάρουμε- στη μνήμη μας τα των ευγενών αυτών συγ­χωριανών μας, αφ’ ετέρου δε να απονείμουμε σ’ αυτούς τιμή και ευγνωμοσύνη, όπως τους αξίζει.

Η μακρά (αιωνία) καλή μνήμη συνοδεύει, είναι το αποτέλεσμα της αξίας του ανθρώπου.

Η τιμή δεν καταξιώνει μόνον αυτόν προς τον οποίον απευθύ­νεται αλλά και αυτόν που την α­ποδίδει.

Η δε ευγνωμοσύνη είναι μια λε­πτή και ευγενική αρετή που δεν επιβάλλεται από κανένα νόμο, δείχνει όμως ψυχική ευαισθησία και ανωτερότητα.

Οι ευεργέτες μας, άνθρωποι α­πλοί (του λαού) ή πιο επώνυμοι, ήταν αγωνιστές της ζωής με δύ­ναμη, θέληση και αισιοδοξία. Εντελώς αντίθετοι από τον ά­φρονα πλούσιο της ευαγγελικής παραβολής, ο οποίος τα πολλά υλικά αγαθά που συγκέντρωσε τα προόριζε μόνο για τον εαυτό του, όπως χαρακτηριστικά πα­ρουσιάζεται στην φράση «ψυχή μου έχεις πολλά αγαθά, κείμενα εις έτη πολλά φάγε, πίε, ευφραίνου...», γι’ αυτό και ονομάστηκε άφρων. Αυτοί δεν είχαν πιστεύ­ουμε -πρέπει να πιστεύουμε- το στείρο εγωισμό του, ούτε υπολό­γιζαν σε σκοπιμότητες και υστε­ροφημίες, πράγματα που απα­ξιώνουν και τις πιο σπουδαίες πράξεις και προσφορές, αλλά διακρίνονταν από αλτρουϊσμό και αγάπη για το χωριό και τους συγχωριανούς τους και πρόσφεραν από το πλεόνασμα ή το υ­στέρημά τους πολλές φορές για να βοηθήσουν. Συμπλήρωνε μά­λιστα η προσφορά του ενός την προσφορά του άλλου, ώστε τελι­κά να καλύπτονται όλες οι ανά­γκες από τις πιο υλικές μέχρι τις απαραίτητες για κάθε κοινωνία πολιτιστικές και τις περισσότερο πνευματικές, θρησκευτικές. Έτσι το χωριό μας, εξ’ αιτίας τους, γνώρισε ημέρες εξαιρετικής προόδου και προκοπής και οι χω­ριανοί και στις πιο δύσκολες πε­ριόδους, συμπαράσταση και α­νακούφιση.

Κοπή πίτας Αδελφότητας 2011 (Φωτο Χ.Κ.)

Δεν είναι λοιπόν άξιο και δίκαιο να τους θυμόμαστε πάντοτε με ευχαρίστηση και να τους απονέ­μουμε τιμή και ευγνωμοσύνη? Παρήγορο και ελπιδοφόρο εί­ναι το γεγονός πως ευεργέτες δεν είχαμε μόνο κάποια στιγμή, κάποια συγκεκριμένη-περιορισμένη χρονική περίοδο αλλά έ­χουμε μέχρι τώρα και θα έχουμε -πιστεύω- και στο μέλλον.

Όμως προσοχή! Μακριά από μας, από κάθε προσφορά μας, με οποιαδήποτε μορφή, ο εγωι­σμός, η προσωπική προβολή και επίδειξη, τα συμφέροντα υλικά και μη, υπολογισμοί, γιατί αυτά μόνο κακό, καταστροφή φέρουν.

Δείγμα επί πλέον τιμής και ευ­γνωμοσύνης προς τους ευεργέ­τες είναι ο σεβασμός των προ­σφορών τους, αυτών που έδω­σαν ή άφησαν, που είναι μερικές φορές κόποι και θυσίες μιας ζω­ής, καθώς και η καλή, σωστή και ανιδιοτελής εκ μέρους μας χρή­ση τους.

Ας ευχηθούμε τέλος, με τη ση­μερινή ευκαιρία όλοι μας από τα βάθη της καρδιάς μας, ο δίκαιος Θεός που αποδίδει «εκάστω κα­τά τα έργα αυτού» εκείνων μεν να αναπαύει τις ψυχές τους και να τους χαρίζει την αιωνία μακα­ριότητα, σε μας δε να δίδει φωτι­σμό και σύνεση."

ΠΗΓΗ:Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Η ΒΗΣΣΑΝΗ" Τεύχος 94-Ιούλιος-Αύγουστοσ 2003

Ψηφιακή μεταφορά διοκή μου.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Τα δύο τελευταία χρόνια το καθιερωμένο απο την Αδελφότητα ως "ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΩΝ ΕΥΕΡΓΕΤΩΝ άλλαξε ίσως λίγο την μορφή του ...Εγινε πιο γενικό...

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ 17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2024 

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Χ.Κ.