Οι αθλιότητες του αΠ ατελείωτες....(1)

ΣΚΗΝΗ 1: ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΞΕΝΩΝΑ

«Τυχεροί»! όσοι παρακολούθησαν την τελετή εγκαινίων του ανακαινισμένου ξενώνα της Αδελφότητας στη Βήσσανη με διοργανωτή φυσικά  τον …αυτοανακηρυγμένο πρόεδρό της (αΠ)! Και λέω «τυχεροί» αφού τέτοια τελετή δεν ξανάγινε στην Οικουμένη! Μία τελετή με έναν Ιερέα «άφωνο» να μην μπορεί να εκτελέσει το καθιερωμένο από την Εκκλησία μας τελετουργικό, αφού όπως είπε και ο ίδιος, δεν είχε την απαραίτητη άδεια να ιερουργήσει! Είδαν λοιπόν με έκπληξη οι παριστάμενοι συγχωριανοί μας, ένα ψάλτη κάτι να ψάλει και ένα ακόμη άτομο να τους ραίνει με κλωνάρι βασιλικού κατά τα συνήθη… Και ρωτάω:

Το κλαρίνο και το τραγούδι-Παρατηρήσεις στη χορευτική μουσική στο Πωγώνι

Βήσσανη 15-8-2002: Ο χορός στον πλάτανο μετά την Λειτουργία-Ο Πάντο Αρμπυρος στην κορφή

Γράφει η Ευαγγελία Αντζακα Βέη

Ο Πάντο Άρμπυρος από τη Βήσσανη, ο επιλεγόμενος Τσέπης, που μας άφησε χρόνους πέρσι, χόρευε τη Βασιλαρχόντισσα. Την ήθελε όμως με το κλαρίνο σκέτο. Τελευταία φορά τον είδα να χορεύει το καλοκαίρι του 2002 στο πανηγύρι στο Κεράσοβο, που τώρα γίνεται την Κυριακή μετά τον Δεκαπενταύγουστο με πλούσιο τραπέζι από τον Σύλλογο των Κερασοβιτών και μαζεύει επισκέπτες από όλα τα χωριά του Πωγωνίου, που εκείνες τις μέρες είναι γεμάτα κόσμο.

Εκείνη τη χρονιά στο Κεράσοβο έτυχε να είναι από τη Βήσσανη μόνο ο Πάντο Άρμπυρος, που είχε έρθει με ταξί, όπως το συνήθιζε, και η δίκιά μας παρέα, με άντρες ή αχόρευτους ή ξένους. Έτσι, ο μπαμπα-Πάντος παρακάλεσε μια παρέα από το Κρυονέρι να τον πάρουν μαζί τους στο χορό, πράγμα που εκείνοι ευχαρίστως δέχτηκαν. Όταν ήρθε λοιπόν η σειρά τους, τον έβαλαν να χορέψει πρώτος στην κορυφή, και εκείνος παράγγειλε στα όργανα τη Βασιλαρχόντισσα, διευκρινίζοντας στο κλαρίνο ότι δεν ήθελε τραγούδι. Αμέσως άρχισε το κλαρίνο να χτυπάει τη Βασιλαρχόνησσα, χωρίς όμως να εξηγήσει στον τραγουδιστή το περιεχόμενο της παραγγελίας. Και όταν ο τραγουδιστής, μετά την εισαγωγή, άρχισε να τραγουδάει τα λόγια, ο μπαμπα-Πάντος σταμάτησε το χορό και γύρισε να τον μαλώσει: «Πάψε, πάψε εσύ!». Ο τραγουδιστής σάστισε και πάσχιζε να καταλάβει, δεν σταμάτησε όμως το τραγούδι, για να μην κόψει τη στροφή στη μέση, μέχρι που το κλαρίνο έσκυψε και του ’πε στ’ αφτί. Τότε ο τραγουδιστής σταμάτησε το τραγούδι και κάθισε κάτω, και ο μπαμπα- Πάντος συνέχισε το χορό του όπως τον ήθελε.''

Χορός, εθνοτικές ομάδες και συμβολική συγκρότηση της κοινότητας στο Πωγώνι της Ηπείρου

Του Δρ. Ελευθέριου Π. Αλεξάκη

1. Η προβληματική

Ο χορός έχει μελετηθεί κυρίως από άποψη λαογραφική αποκομμένος από το κοινωνικό και πολιτισμικό πλαίσιο, όπου εντάσσεται και λειτουργεί. [2]

Η Κοινωνική Ανθρωπολογία εξάλλου στραμμένη στη μελέτη της κοινωνικής οργάνωσης έχει δείξει λίγο ενδιαφέρον, παρόλο που το θέμα έχει σημαντικές κοινωνικές προεκτάσεις. [3] Η Πολιτισμική Ανθρωπολογία, αντίθετα, μελέτησε το χορό, συγκεντρώνοντας περισσότερο το ενδιαφέρον της στη δομή και τη σημειολογία του. [4]

Στη μελέτη αυτή θα παρουσιάσω και θα επιχειρήσω να ερμηνεύσω από κοινωνικο-ανθρωπολογική σκοπιά το χορό που έγινε στο μεγάλο πανηγύρι του χωριού Βήσσανη Πωγωνίου στις 15 Αυγούστου, γιορτή της Κοίμησης της Παναγίας, το 1983. Με αφορμή την εκδήλωση αυτή θα προχωρήσω στην εξέταση βασικών ερωτημάτων σχετικών με την κοινότητα που οργανώνει το πανηγύρι και στη διατύπωση ορισμένων απόψεων για την κοινοτική συνείδηση των ανθρώπων που την αποτελούν.

Η ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΒΗΣΣΑΝΗΣ 15-16 Αυγούστου 1930

15Αυγουστος στη Βήσσανη (δεκαετια του 50)

ΒΗΣΣΑΝΗ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1930:

Εφέτος μετ εξαιρετικής μεγαλοπρεπείας και όλως ασυνήθους κοσμοσυρροής εωρτάσθη το διήμερον πανηγύρι τής Παναγιάς.

Από της προηγουμένης ημέρας ήρχισαν να συρρέωσι εκ των περιχώρων πλείστοι πανηγυρισταί, αλλά η συρροή του κόσμου υπήρξε μεγάλη  κατά την επομένην ήμέραν τήν ήμέραν τής πανηγύρεως. Απο  πολύ πρωί μια εξαιρετική κίνησις εις τας τάξεις των επισκεπτών. Εφέτος μάλιστα, που το χωριό  μας απέκτησε και  την συγκοινωνίαν του η κοσμοσυρροή υπήρξε ανωτέρα των προηγουμένων ετών—από πολύ πρωΐ βλέπεις νά έρχανται τα αυτοκίνητα μέ τούς υψηλούς μας ξένους ή κεντρική πλατεία  της Βησσάνης κατά  τάς δύο αυτάς ιστορικάς ήμέρας του γλεντιού μετεβλήθη εις  πλατείαν Ομονοίας είναι η ώρα 8 και όλος ο κόσμος  μεταβαίνει να έκκλησιασθή εις την κεντρικήν εκκλησίαν «Αγιος Νικόλαος».

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΕΥΕΡΓΕΤΩΝ 2003: Ο ΕΜΠΝΕΥΣΜΈΝΟΣ ΛΌΓΟΣ ΤΟΥ Κ. ΦΛΩΡΟΥ...

Η φωτογραφία απο το μνμόσυνο των Ευεργετών τον Αυγ του 2022 (Φωτο Χ.Κ.)

Η σύντομη αλλά εμπνευσμένη ομιλία του αείμνηστου Κωνσταντίνου Φλώρου στο μνημόσυνο των Ευεργετών του χωριού μας τον Αύγουστο του 2003...

"Με χαρά τελούμε πάλι σήμερα, στον ιερό τούτο χώρο, το καθιε­ρωμένο πλέον από την Αδελφό­τητα μνημόσυνο των Ευεργετών του χωριού μας. Και λέω με χα­ρά, αν και το σχήμα μνημόσυνο και χαρά φαίνεται οξύμορο, γιατί θεωρούμε την εκδήλωση ευκαι­ρία αφ’ ενός μεν να επαναφέρου­με -φρεσκάρουμε- στη μνήμη μας τα των ευγενών αυτών συγ­χωριανών μας, αφ’ ετέρου δε να απονείμουμε σ’ αυτούς τιμή και ευγνωμοσύνη, όπως τους αξίζει.

Η μακρά (αιωνία) καλή μνήμη συνοδεύει, είναι το αποτέλεσμα της αξίας του ανθρώπου.

Η τιμή δεν καταξιώνει μόνον αυτόν προς τον οποίον απευθύ­νεται αλλά και αυτόν που την α­ποδίδει.

Η δε ευγνωμοσύνη είναι μια λε­πτή και ευγενική αρετή που δεν επιβάλλεται από κανένα νόμο, δείχνει όμως ψυχική ευαισθησία και ανωτερότητα.

Τα ψέμματα έχουν κοντά ποδάρια...(μια απάντηση που δεν μου δόθηκε...)-Β

 

Σε «απάντηση» στην ανάρτησή μου με τίτλο Τα ψέματα έχουν κοντά ποδάρια...(μια απάντηση που δεν μου δόθηκε...) εδώ: https://vissaniotis-bc.blogspot.com/2024/08/blog-post.html#more , ο φερόμενος πρόεδρος της Αδελφότητας έγραψε (εδώ: https://www.facebook.com/share/p/JESeh6zQ9j11r1M8/) το παρακάτω κείμενο: (διατηρώ την ορθογραφία…)

«Αγαπητέ Ηρακλή, επειδή,ο πολιγραφώτατος υβριστής της Αδελφότητας και όλου του Δ.Σ.της Διοίκησης αυτής και μέσα από το δημοφιλές σε όλους μας vissa hills, συνεχίζει να μας βρίζει και ως Διαχειριστής δεν τον φρενάρεις γιά όσα ακατανόμαστα και ποινικά κολάσιμα έχω καταγράψει, από εκείνη την αποφράδα ημέρα της απαράδεκτής και προσβλητικής και συκοφαντικής προς όλους τους προσερχόμενους Βησσανιώτες από τον Ιερέα (έχω υπέρ τους 10 που θα καταθέσουν) θα σε παρακαλούσα αυτά τα τελευταία πού αναρτά άνευ ελέγχου από τον διαχειριστή ,θα ήθελα να τα κατεβάσεις. Το vissani hills περιμένω να αντιδράσει σε αυτόν τον γραφικό που πληρώθηκε να ψηφιοποίηση όλο το αρχείο της Αδελφότητας, έκανε πολύ χρόνο να παραδώσει τα κλειδιά και τους κωδικούς του blog ιδιοκτησίας μας, χρησιμοποιεί στο δικό του blog φωτ ογραφίες και άλλα στοιχεία από την εφημερίδα μας.

Τα ψέμματα έχουν κοντά ποδάρια...(μια απάντηση που δεν μου δόθηκε...)-Α

Σε επιστολή μου προς το ΔΣ της Αδελφότητας Βησσανιωτών (δημοσιευμένη εδω: https://vissaniotis-bc.blogspot.com/2024/06/blog-post_25.html) απηύθυνα ορισμένα ερωτήματα στα οποία μέχρι τώρα δυστυχώς δεν πήρα υπεύθυνη απάντηση. Ενα απο αυτά αφορούσε την παραπάνω φωτογραφία αλλά και την λεζάντα της, δημοσιευμένη στο Τεύχος 184/Ιούνιος/Ιούλιος/Αύγουστος 2021. Να επαναλάβω το κείμενο της λεζάντας:

«Επίσκεψη στον Υπουργό Εσωτερικών κ. Μάκη Βορίδη, για να τον ευχαριστήσουμε για την έγκριση της δαπάνης αντικατάστασης των παραθύρων του Παρθεναγωγείου της Βήσσανης. Μας συνόδευσε η Βουλευτής Ιωαννίνων φίλη Μαρία Κεφάλα. Στην αντιπροσωπεία συμμετείχαν ο Δήμαρχος Κ. Καψάλης, ο Αντιδήμαρχος Στυλ. Κουκουλάρης και ο πρόεδρος της Αδελφότητας Γρ. Αρμπυρος. Θέσαμε το θέμα της εξαίρεσης για την τοποθέτηση αλουμινένιων, θερμομονωμένων και όχι ξύλινων παραθύρων, λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών που επικρατούν στη Βήσσανη, μετά από συνεννόηση με την Υπουργό Πολιτισμού κ. Μενδώνη. Περιμένουμε την έγκριση.»

Εκθεση ζωγραφικής του Αριστοτέλη Τζάκου στο Αρρεναγωγείο Βησσάνης (10-20 Αυγ. 2024)

Ο Αριστοτέλης Τζάκος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Ιουνίου 1957 και είναι γόνος πολυπληθούς  οικογένειας του χωριού Βήσσανη της ακριτικής επαρχίας Πωγωνίου Ιωαννίνων.  

Αποφοίτησε από το Ζ΄ Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών στο Παγκράτι το 1975 και τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους εισήχθη στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών όπου παρακολούθησε τα μαθήματα του Προκαταρκτικού Εργαστηρίου της Σχολής με δασκάλους τον Δημήτρη Μυταρά (1934-2017) και τον Λευτέρη Κανακάκι (1934-1985). Το επόμενο έτος εισήχθη στο Δ’ Εργαστήριο Ζωγραφικής όπου σπούδασε με δάσκαλο τον Δημοσθένη Κοκκινίδη (1929-2020) και αποφοίτησε τον Ιούνιο του 1980. 

Την περίο­δο 1980-1982 έκανε με­ταπτυχιακές σπουδές στο Washin­g­ton Uni­ver­sity School of Art, στο St. Louis του Missouri ως υπότροφος του ιδρύμα­τος και έλαβε ma­ster of fine arts. Παράλληλα με την ζωγραφική σπούδασε φωτογραφία και γραφικές τέχνες. Από το 1980 είχε αρχίσει να εκθέτει έργα του σε ομαδικές εκ­θέ­σεις ενώ την πρώτη του ατομική έκθεση οργάνωσε στην Αθή­να το 1991.

Καλοκαίρι του 1817: O Αλή πασάς στη Βήσσανη

Από τη ζωή του Αλή Πασά σιο Πωγώνι

[Περιστατικό, κατά αφήγηση του γέροντος Κ. Αναστασιάδη, όπως τ’ άκουσε από τη μάλε του, και όπως το διέσωσε ο Σπύρος Στούπης στο βιβλίο του: “Πωγωνησιακά και Βησσανιώτικα”].

«Όπως είναι γνωστό, ο Αλή πασάς είχε χτισμένο σαράϊ ψηλά στη Νεμέρτσα, κοντά στο Μπιτσικόπουλο, και κάθε καλοκαίρι από τον Ιούλιο μέχρι τον Αύγουστο, παραθέριζε εκεί. Ξεκινούσε από τα Γιάννενα και ακολουθούσε το σημερινό, περίπου αμαξωτό δρόμο, που τότε δεν υπήρχε. Και φθάνοντας κοντά στο Δέμα, έστριβε αριστερά και περνώντας από το Ρουψιώτικο και το Μεντζητιάτικο, έφτανε στα Φραστανά, απ’ όπου ανηφορούσε προς το Μπιτσικόπουλο κι έφτανε στο μέγαρό του. Τον ίδιο δρόμο ακολουθούσε και κατά την επίστροφή του.

Το καλοκαίρι όμως του 1817 επισιρέφονχας στα Γιάννενα, άλλαξε το συνηθισμένο του δρομολόγιο και αποφάσισε να περάσει από τη Βήσσανη να την ιδεί... αφού ήταν ένα από τα μεγαλύτερα τσιφλίκια του.[1] Κατέβηκε, λοιπόν, στα Φραστανά, πέρασε τη Λαμπάντσα, στα Βησσανιώτικα, τα Δοκίμια και Παλιάμπελα, στάθηκε κάμποσο και αποθαύμασε τους τρεις Αγιάννηδες με τις χιλιάδες τα πανύψηλα και πυκνά δέντρα τους, είδε τους γύρω στάλους, και μετά, σιγά - σιγά με την πολυπληθή συνοδεία του, έφτασε στη Βήσσανη.