Ηπειρώτες μαστόροι στην Πελοπόννησο

Ναός του Αγ. Γεωργίου χωρίου Δεσινό Καλαβρύτων

Ή ήπειρωτική έπαγγελματική άποδημία εφθανε κατά τον περασμένο αιώνα ώς τή Μικρασία, τή Συρία, τήν Αίθοπία.

Χτίστες, βαρελάδες (βαγενάδες) γανωτζήδες (αλειφιάτες) όργωναν τή Βαλκα­νική καί πέρα άπό τή Μεσόγειο. 

Έτσι δέν κάνει εντύπωση πώς Ήπειρώτες χτίστες βρίσκονται καί στήν Πελοπόννησο. Εκεί­νο όμως, πού κάνει εντύπωση είναι ή προ­τίμηση πρός τούς Ήπειρώτες μαστόρους (κουδαραίους) των Πελοποννησίων καί μάλιστα του διαμερίσματος κοντά στά Λαγ­κάδια, πού ήταν επίσης όνομαστό μαστοροχώρι, καί πού οί κάτοικοί του καυχιόταν, ακριβώς, όπως οί Πυρσογιαννίτες, πώς έχτισαν τον κόσμο...

Καί θά θυμηθώ εδώ κάτι, πού μου βε­βαίωσε ό μακαρίτης Θ. Τουρκοβασίλης, σέ παλιά ομιλία μου στήν Αρχαιολογική Ε­ταιρεία μέ θέμα : "Λαϊκή αρχιτεκτονική. Ήπειρώτες μαστόροι καί γεφύρια". Μετά το τέλος τής ομιλίας καί σέ αναφορά μου πρός τούς Λαγκαδινούς, μου είπε:

Τα παράθυρα του Αρρεναγωγείου: Ερώτημα

Ας έρθουμε τώρα στην υπόθεση της αντικατάστασης των φθαρμένων από τον χρόνο παραθύρων του Αρρεναγωγείου Βησσάνης. Θριαμβολογεί ο φερόμενος (*) ως Πρόεδρος (φΠ στο εξής) της Αδελφότητος Βησσανιωτών… «Σώσαμε το Αρρεναγωγείο μας!!!με την αγάπη και τον οβολό πολλών Βησσανιωτών» κλπ. (Κάπου μάλιστα σε άλλο φύλλο γράφει ότι τώρα σειρά έχει και το …Παρθεναγωγείο!...). 

Απάντηση σε σχόλιο του Προέδρου (?) της Αδελφότητας Βησσανιωτών

Το σχόλιο έγινε σε μία ανάρτηση στο fb εδώ:
https://www.facebook.com/groups/293679930723200/posts/7816033361821115/?__cft__[0]=AZW_7g7mR_Kviqkw6UU3qe2Hgn2ePgCk1NlK7-sgZ65DQv_9ciqXViMLkuBWx1TxcSOJtR1VR1cC86F7LEoJ18jja_Fx78xGQGmLitxkEPBdFdwEngWwihDM1KJND8r8dw0oDQK2cAB7TtqElzIsHR_W5o6Y5ViAsX0N_Dbev2yAiOAsKROTDt3FLqdc0BkHggPkUV3_ot2dJhiRHNLOiIRT&__tn__=%2CO%2CP-R

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: 

Κατ’ αρχήν να σε ευχαριστήσω που μετά από τόσον καιρό με «ξεμπλόκαρες» στο fb ώστε να μπορώ να διαβάζω τις αναρτήσεις σου, τις απαντήσεις σου και τα σχόλια που γράφεις ώστε να έχω την ευχέρεια να απαντώ και να σχολιάζω θέματα που με αφορούν.(Στοιχειώδεις κανόνες Δημοκρατίας!)

Μία φωτογραφία -Μία ιστορία:Ο περίβολος του Αη Νικόλα

Μέσα 1983...Απο την Εκκλησιαστική Επιτροπή του Ιερού Αγίου Νικολάου Βησσάνης αποφασίστηκε να κτισθεί - και κτίστηκε- πέτρινος περίβολος που θα περιβάλλει το Ναό από την εμπρόσθια πλευρά του. (Σημειωτέον οτι η πλατεία της εκκλησίας ήταν το παλιό νεκροταφείο της Βήσσανης πρίν μεταφερθεί στη σημερινή του θέση).Οι αντιδράσεις υπήρξαν έντονες...Μέχρι και στην Λαΐκή Συνέλευση που έγινε το καλοκαίρι του 1983 στην κεντρική πλατεία υιοθετήθηκε ψήφισμα του Πολιτιστικού Συλλόγου για την κατεδάφιση του πέτρινου τοίχου. Η Αδελφότητα κατακλύστηκε απο επιστολές διαμαρτυρίας Βησσανιωτών και μή, που απαιτούσαν την άμεση κατεδάφιση του αντιαισθητικού τοιχείου που περιχαράκωνε τον ιστορικό Ναό. Κατόπιν όλων αυτών των αντιδράσεων και αφού βρέθηκε απο την Αδελφότητα το απαραίτητο χρηματικό ποσό περίπου 10 χρόνια μετά, ο τοίχος κατεδαφίστηκε και η Κεντρική πλατεία του προστάτη Άγιου της Βήσσανης διαμορφώθηκε κατόπιν ειδικής μελέτης όπως την γνωρίζουμε σήμερα...

ΜΩΡΗ ΔΡΟΠΟΛΙΤΙΣΣΑ: Ένα θρυλικό βορειοηπειρωτικό τραγούδι...

Του Α. Ν. Παπακώστα

Φεβρουάριος 1950

Η μοίρα της Ηπείρου και μάλιστα της αλύτρωτης περιοχής της υπήρξε σχεδόν πάντοτε τραγική. Έτσι εξηγείται γιατί τα τραγούδια του λαού αυτού, ακόμα και κείνα που δεν έχουν θρηνητικό χαρακτήρα, μοιάζουν με το βαρύ και μονότονο σκοπό των σαν μοιρολόγια! Ένα από τα τραγούδια αυτά, μα και σε όλα τα μέρη, όπου έφτασαν ξεριζωμένοι από τον τόπο τους οι Βορειοηπειρώτες, είναι και το ακόλουθο:

Ω Δρυϊνοπολίτισσα, ωχ καϋμένη, 

ω Δρυϊνοπολίτισσα, ζηλεμένη.

Βάλ’ το φέσι σ’ ομπροστά 

και σύρε στην εκκλησιά 

με λαμπάδες με κηριά 

και με μοσχοθυμιατά 

και προσκύνα για τ’ εμάς 

την Κυρά την Παναγιά

και προσκύνα για τ’ εσάς 

τι μας πήραν η Τουρκιά 

και μας πάνουν στα τζαμιά 

και μας σφάζουν σαν τ’ αρνιά 

σαν τ’ αρνιά την Πασχαλιά 

τα κατσίκια τ’ Αϊ Γιωργιού 

Αχ! πώς νάχω κι εγώ νου!

Ω Δρυϊνοπολίτισσα, ωχ καϋμένη, 

ω Δρυϊνοπολίτισσα, ζηλεμένη.

Η παραλλαγή έχει διασωθεί από το γνωστό Δροβιανίτη λόγιο Αθανάσιο Πετρίδη, έχει δηλ. Βορειοηπειρωτική την προέλευση.

10 Ιουλίου 1943-Το ολοκαύτωμα του Κεφαλοβρύσου

Φωτογραφία αρχείου απο τις θηριοδίες των ναζί

Το Σάββατο της 10ης Ιουλίου 1943 μια μέρα αποφράς για τους κατοίκους του Κεφαλόβρυσου και τούτο διότι τότε οι Γερμανοί Ναζιστές του Χίτλερ εν ονόματι της νέας τάξης πραγμάτων, έμπαιναν για πρώτη και τελευταία φορά στο μικρό τότε Κεφαλόβρυσο, συνελάμβαναν 18 Κεφαλοβρυσίτες, 3 άλλους εντοπίτες και με πρωτοφανή κυνικότητα τους έκαιγαν ζωντανούς μέσα σε δύο σπίτια του χωριού. Κουρμπάνι στην Ελλάδα και τις πανανθρώπινες αξίες της τιμής, της Ελευθερίας και αξιοπρέπειας. Το μπρότζι των βλάχων του Κεφαλόβρυσου στην Πατρίδα. 

Η ανάμνηση εκείνου του γεγονότος προκαλεί ακόμα φρίκη και αποτροπιασμό, αλλά και πολλά ερωτηματικά, καθώς ακόμα δεν μπορούμε να καταλάβουμε, παρόλο που πέρασαν 74 χρόνια από τότε, ποιός ήταν ο λόγος εκείνης της αιματοχυσίας. 

Στην ημερομηνία που αναφερόμαστε το άστρο του παρανο'ι'κού δικτάτορα είχε πάρει την κάτω βόλτα, είχε γύρει προς το βασίλεμα. 

Είχε προηγηθεί το Στάλινγκραντ, το Ελ Αλαμέιν, η είσοδος των Αμερικανών στον πόλεμο και τα συμμαχικά στρατεύματα υπό τον Mondgomery ετοιμάζονταν για απόβαση στην Ευρώπη. 

"ΔΉΜΑΡΧΟ... ΈΧΟΥΜΕ, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ...ΕΧΟΥΜΕ!"---Πρόεδρο και ΔΣ στην Αδελφότητα ...έχουμε.Δεν χρειάζεται να ψηφίζουμε!!!

 

Επειδή δεν είχα την τιμή να πάρω απαντήσεις στα απλά και κατανοητά  ερωτήματα (**) που έθεσα προς το Δ.Σ. της Αδελφότητας Βησσανιωτών σε έγγραφο-επιστολή που απηύθυνα πριν λίγες μέρες  (βλέπε ΕΔΩ: https://vissaniotis-bc.blogspot.com/2024/06/blog-post_25.html) επανερχόμενος έχω να παρατηρήσω τα εξής:

✅Προς τον (φερόμενο*) Πρόεδρο της Αδελφότητας: 

Η σιγή που υιοθετείς ως απάντησή μου μπορεί να θεωρηθεί: 

α) ως περιφρονητική απαξίωση  στο πρόσωπό μου (αλλά και στα πρόσωπα πολλών συγχωριανών, μελών και φίλων της Αδελφότητας ) πράγμα που  δεν αρμόζει σε καμία περίπτωση σε υπεύθυνο Πρόεδρο ενός ιστορικού Συλλόγου (μιας «γεραράς» Αδελφότητας κατά έκφρασή σου…).

β) ως «σιγή ιχθύος», αφού ενδεχομένως αδυνατείς να απαντήσεις σε εύλογα και απλά ερωτήματα τα οποία άπτονται της νομικής αλλά και πραγματικής υπόστασης του Συλλόγου. Ερωτήματα τα  οποία  δεν θα έπρεπε κάν  να απευθύνω, αφού βασική υποχρέωση του Συλλόγου όταν  διενεργεί αρχαιρεσίες, είναι να δημοσιοποιεί τα απαιτούμενα από τον νόμο και το καταστατικό.