Σελίδες

Κυριακή 30 Δεκεμβρίου 2012

Η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία αντιστέκεται στην υποδούλωση και καταδικάζει τις ΕΟΖ


Ένα κατηγορηματικό ΟΧΙ στις ΕΟΖ και μιά αποφασιστική πρόσκληση σε διάλογο από την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος, στο Δημοτικό Συμβούλιο Πωγωνίου, στη Συνεδρίαση του, της Πέμπτης 27 Δεκεμβρίου 2012.    

Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος εκπροσωπήθηκε στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πωγωνίου την Πέμπτη 27 Δεκεμβρίου 2012. Στη συνεδρίαση συζητήθηκαν θέματα σχετικά με τις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες και η Π.Σ.Ε, με την εκπροσώπησή της, θεώρησε χρέος της να καταθέσει δια ζώσης τις απόψεις της, σε ένα τόσο κέραιας σημασίας ζήτημα για την προοπτική της Ηπείρου και της πατρίδας μας.    

Ο Έφορος Πολιτισμού και μέλος του Προεδρείου της Π.Σ.Ε Αλέξανδρος Λαμπρίδης στην παρέμβασή του κατέθεσε την κατηγορηματική εναντίωση του κορυφαίου συλλογικού φορέα της Ηπειρώτικης Αποδημίας στην προωθούμενη δημιουργία των Ε.Ο.Ζ. στον τόπο μας. 

Παρουσιάζοντας το σχετικό, ομόφωνο ψήφισμα του Δ.Σ. της Π.Σ.Ε., ο εκπρόσωπός της ανέδειξε τη μεθόδευση που ακολουθείται εδώ και χρόνια με την προλείανση του εδάφους για τη δημιουργία των Ε.Ο.Ζ. στην Ελλάδα. Διαδοχικοί κρίκοι στην ίδια αλυσίδα ενεργειών επισημάνθηκαν, ανάμεσα σε άλλους, και οι ακόλουθοι:      

Η πρώτη δανειακή σύμβαση με την οποία η χώρα μας παραιτείται άνευ όρων από την ασυλία που ενέχει λόγο Εθνικής Κυριαρχίας. 

Ο εφαρμοστικός νόμος του μεσοπρόθεσμου (ν. 3986/2011) που προβλέποντας το δικαίωμα επιφανείας, διακρίνει την ιδιοκτησία από τη νομή-κατοχή κυριότητα και, έτσι, γη που ανήκει στο Δημόσιο μπορεί να παραχωρηθεί σε ιδιώτη επενδυτή για πέντε (5) το λιγότερο, έως εκατό (100) χρόνια. Αυτό αναφέρεται και στην ιδιωτική γη η οποία απαλλοτριώνεται, κατά παράβαση του άρθρου 17 του Συντάγματος.     

Ο νόμος 3775/2009, ο σχετικός με τη διαδικασία ταχείας αδειοδότησης, που αποτρέπει οποιοδήποτε εμπόδιο στην ανοικοδόμηση σε περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλους (όπως είναι η Ήπειρος) ακόμα κι αν προστατεύονται από διεθνείς συμβάσεις (Natura) ή, ακόμη, σε αρχαιολογικούς χώρους ή, ακόμη, και με παρεμβάσεις που απειλούν τη δημόσια υγεία, όπως είναι τα εργοστάσια επεξεργασίας τοξικών ή ακόμα και ραδιενεργών αποβλήτων.  
Την προπαρασκευαστική μεθόδευση στο σχετικό νομοθετικό πλαίσιο ακολούθησε, εδώ κι ένα χρόνο, η κατευθυνόμενη ρητορεία των αξιωματούχων της Γερμανικής κυβέρνησης (Κάπφερ, Ράισλερ) και, κατόπιν, Ευρωπαίων αξιωματούχων (Όλι Ρεν), που συστηματικά προβάλουν, προσπαθώντας να επιβάλουν, τις Ε.Ο.Ζ. σαν μια λύση στο «Ελληνικό πρόβλημα». 
Και εύλογα τίθεται το ερώτημα, απέναντι σε αυτή τη μεθόδευση, με τα ευδιάκριτα κίνητρα και τις ξεκάθαρες στοχεύσεις, πως μπορεί κάποιοι να εθελοτυφλούν θεωρώντας ότι οι απεργαζόμενες στον τόπο μας Ε.Ο.Ζ. είναι μια παρθενογέννεση κατά παραγγελία, δίχως κάποια ανάλογη ιστορική εμπειρία και πολύ συγκεκριμένα δείγματα γραφής;  Πολύ περισσότερο, πως δικαιολογείται κάποιοι να διαγκωνίζοται για τα πρωτεία στην υλοποίησή τους, τη στιγμή μάλιστα που κανένα από τα κόμματα του Ελληνικού Κοινοβουλίου δεν συμπεριέλαβε προεκλογικά στο πρόγραμμά του τη δημιουργία Ε.Ο.Ζ. και όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει, μέσα από τα θεσμικά της όργανα, υιοθετήσει τις προτάσεις για τη δημιουργία τους;  

Προς τι, άραγε, μια τέτοια προθυμία και σπουδή;      Η τριτοκοσμική εμπειρία 120 χωρών σε Αφρική, Ασία, Λατινική Αμερική αλλά και στην Πολωνία, μας αφορά, καταδεικνύοντας ότι οι σχεδιασμοί για την δημιουργία Ε.Ο.Ζ προχωρούν κατ' απαίτηση τόσο των διεθνών όσο και των ντόπιων επιχειρηματικών ομίλων που σε συνθήκες οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης θέλουν να επενδύσουν τα υπερσυσωρευμένα κεφάλαια για να αποκτήσουν περισσότερα κέρδη.      

Ας μας απαντήσουν οι υποστηρικτές, σε ποια άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης προωθούνται οι Ε.Ο.Ζ.;  Οι Ε.Ο.Ζ. θεσμοθετούν τη φορολογική και διοικητική Γη της επαγγελίας του μεγάλου κεφαλαίου, επιβάλλοντας ταυτόχρονα ένα καθεστώς εργασιακού και ασφαλιστικού Μεσαίωνα για τους εργαζόμενους, σε ένα καθεστώς ασυδοσίας απέναντι στην προστασία του περιβάλλοντος, σε ένα καθεστώς αθέμιτου ανταγωνισμού για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις . 

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε η Π.Σ.Ε στο ψήφισμά της τον περασμένο Απρίλιο, 
«το άθλιο καθεστώς των ειδικών οικονομικών ζωνών είναι το επόμενο στάδιο του ζοφερού μέλλοντος που απεργάζονται οι διεθνείς δυνάμεις των τοκογλύφων δανειστών αποσκοπώντας στη λεηλασία και τον διαμελισμό του τόπου». 
Ο Αλέξανδρος Λαμπρίδης κατέληξε καλώντας το Δημοτικό Συμβούλιο Πωγωνίου να μην προχωρήσει σε βήματα που κινούνται στην κατεύθυνση δημιουργίας Ε.Ο.Ζ., αποτρέποντας κατηγορηματικά μια τέτοια προοπτική στον τόπο μας. 

Ταυτόχρονα, η Π.Σ.Ε προσκάλεσε τον Δήμο Πωγωνίου να συμμετάσχει σε Ημερίδα με θέμα τις Ε.Ο.Ζ. που προετοιμάζει για το επόμενο διάστημα στην Αθήνα και ενδεχομένως και στα Γιάννινα.  Η Π.Σ.Ε. σε αυτή την ημερίδα θα προσκαλέσει το Υπουργείο Ανάπτυξης , το Υπουργείο Οικονομικών , την Περιφέρεια Ηπείρου - και, δια μέσου της Περιφέρειας την Π.Ε.Δ. και τους Δήμους της Ηπείρου - και ευελπιστεί στην καθολική τους ανταπόκριση για την ανάπτυξη ενός γόνιμου, ουσιαστικού διαλόγου για τις Ε.Ο.Ζ. που, εκ των πραγμάτων, καταδεικνύεται σε θέμα αιχμής αλλά και αναδεικνύεται σε ένα κρίσιμο μέτωπο αγώνα για την Ήπειρο και τους Ηπειρώτες. Να σημειωθεί ότι στο ίδιο πνεύμα και με τεκμηριωμένο λόγο με τον εκπρόσωπο της Π.Σ.Ε. πραγματοποίησαν παρεμβάσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο Πωγωνίου και η Πρόεδρος της Αδελφότητας Βασιλικού Πωγωνίου κ. Αναστασία Χρήστου καθώς και όσοι δημότες ζήτησαν το λόγο.  

Το Γραφείο Τύπου της ΠΣΕ 

el gato

Παρασκευή 27 Ιουλίου 2012

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2012

Αγαπητοί μου φίλοι γειά και χαρά σας...
Οσοι απο μας θα έχουμε την ευκαιρία αλλά και την τύχη να περάσουμε λίγες μέρες φέτος το Καλοκαίρι στο χωριό μας, θα  χαρούμε και τις εκδηλώσεις που έχουν προγραμματισθεί να γίνουν με τη φροντίδα  και τη συνεργασία του Δήμου μας της Αδελφότητας και του Πολιτιστικού Συλλόγου. Το πρόγραμμα στις λεπτομέρειές του μπορείτε να το δείτε πατώντας στην εικόνα. 


Θα ευχηθώ σε όλους σας ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ και ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ για  να αντιμετωπίσουμε τα πολύ δύσκολα που έρχονται...ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ,  ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ και  θυμηθείτε: ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ...

  el gato

Σάββατο 14 Απριλίου 2012

ΜΙΑ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ...

Στις 24 Γενάρη 2012 χάθηκε αναπάντεχα ο Θ. Αγγελόπουλος, ο σπουδαίος σκηνοθέτης παγκόσμιας αναγνώρισης, από τους σημαντικότερους θριαμβευτές του ελληνικού πολιτισμού στο εξωτερικό. Άφησε την τελευταία του πνοή μέσα στη βροχή, που τόσο λάτρεψε, σε ώρα κορυφαίας δημιουργίας. 

Τα αργά πλάνα του και ο λιγοστός του λόγος, σιωπές εύγλωττες, δεν άρεσαν στον πολύ κόσμο, αφού οι άνθρωποι του καιρού μας έχουν εθιστεί στην ταχύτητα, στη γρήγορη εικόνα - πληροφόρηση, αδιαφορώντας για τη βαθιά γνώση. Ο Θ. Αγγελόπουλος ήθελε με τις ταινίες του να κινήσει τη σκέψη του θεατή, να τον προβληματίσει στα κοινωνικά θέματα, να ανασύρει στην επιφάνεια βαθιά κρυμμένες ευαισθησίες. 

Τίμησε την Ήπειρο ο σπουδαίος σκηνοθέτης και κείνη του ανταπέδωσε την τιμή με εκδηλώσεις που έγιναν στα Σουδενά (Κάτω Πεδινά) του Ζαγορίου το καλοκαίρι του 2010. Τα βουνά της, κυρίως όταν είναι χωμένα στην ομίχλη και στο ψιλόβροχο ταίριαζαν ίσως με το βαθύτερο εσωτερικό του κόσμο, με τη βαθιά του στοχαστικότητα και την αίσθηση του τραγικού. Με την «εν συγχύσει» ιδεολογία του. Σε μια τέτοια ατμόσφαιρα, (ανέφερε ο ίδιος εκείνο το καλοκαίρι του 2010 σε συνέντευξή του), όταν πρωτοπήγε στο Ζαγόρι, άκουσε μέσα από το καφενείο του χωριού το τραγούδι «Μωρή κοντούλα λεμονιά»: «Αυτό το τοπίο και αυτό το τραγούδι σφράγισαν τη ζωή μου». Γιαυτό και το έβαλε να ακουστεί ολόκληρο σε δύο ταινίες του (στο «Θίασο» και στην «Αναπαράσταση» και μοτίβα του, συνοδευμένα από μοτίβα πωγωνήσιου μοιρολογιού, μπορούσε να διακρίνει ο αισθαντικός Πωγωνίου θεατής στην κορυφαία δημιουργία του στο «Μία αιωνιότητα και μια μέρα» για την οποία πήρε το Χρυσό Φοίνικα, το διεθνές βραβείο, στις Κάννες.
[Ήρθε στο χωριό μας, για να γνωρίσει τη Βήσσανη και στο καφενείο τότε, που το είχε ο αξέχαστος Απ. Αποστολάκης (Τολάκης) και με το κλαρίνο του Κώτσιο Λούκα από το Δελβινάκι κατέβασε μερικά τσίπουρα. Κι έτσι μπολιάστηκε με την «Βησσανιώτισα»]. 

Η Ρέα  Γαλανάκη, συνεργάτιδά του Θ. Αγγελόπουλου στην τελευταία ανολοκλήρωτη ταινία του «η άλλη θάλασσα» αφηγείται μετά τον τραγικό θάνατό του: 
“Θέλω να θυμάμαι ότι πέρυσι στη γιορτή του εκείνος, η Φοίβη, ο Ηλίας κι εγώ πήγαμε σ' ένα ταβερνάκι της γειτονιάς μου, όταν συνέβη το εξής απίστευτο: Μπήκε μια παρέα πλανόδιων μουσικών με χρυσές καδένες, χρυσά ρολόγια, αλλά και με κλαρίνα. Έπαιζαν δημοτικά. Όταν πλησίασαν στο τραπέζι μας, τους ζητήσαμε και μας έπαιξαν το "Μωρή κοντούλα λεμονιά. Γιορτάσαμε. Αυτό το τραγούδι, όπως και τα πολυφωνικά του Πωγωνίου, μας ζήτησαν οι δικοί του και τα τραγουδούσαν στο παρεκκλήσι του Α ' Νεκροταφείου, όπου το σκήνωμά του, πριν το μεταφέρουν στο ναό για τη νεκρώσιμη ακολουθία”. 
Σ' αυτή, σεμνή και υποβλητική η παρουσία του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου, από την παρέα των νεανικών του χρόνων, εκλεκτών νέων, ανήσυχων, με μια έγνοια πάντα, την Ελλάδα, τον πολιτισμό της, που ο καθένας τους υπηρέτησε με πάθος στον ιδιαίτερο δρόμο που διάλεξε. 
«Έχω επισημάνει πολλές φορές και είναι αποδεδειγμένο ότι κατά ένα περίεργο τρόπο σε περιόδους κρίσης η Τέχνη ανθεί, ίσως γιατί οι άνθρωποι αισθάνονται ότι μόνον μια επίθεση πολιτισμού μπορεί να διασώσει την ψυχή τους. Είναι το τελευταίο που απομένει». 
Ο θάνατος του Θ. Αγγελόπουλου, οι αναφορές του στον τόπο μας, στον πολιτισμό μας, στο ιδιαίτερο τραγούδι μας μου έφεραν στο νου και το εξής πολύ σημαντικό: 
Το 2002 ο θρύλος της τζαζ, ο 73χρονος Τσαρλς Λόιντ συνθέτης, σαξοφωνίστας, τρομπετίστας, φλαουτίστας, γνώρισε τη Μαρία Φαραντούρη σε μια περιοδεία της σε αμερικανικά πανεπιστήμια. Την άκουσε στο Πανεπιστήμιο της Σάντα Μπάρμπαρα να τραγουδάει το «Γιάννη μου το μαντήλι σου» και το «Κράτησα τη ζωή μου» του Μ. Θεοδωράκη. Έκτοτε ψάχνει όχι μόνο να γνωρίσει καλύτερα την παράδοσή μας, αλλά και αυτοσχεδιάζει πάνω σε γνωστές μελωδίες της. Δεν ήξερε τη Βυζαντινή παράδοση και τον γοήτευσε. Τον εντυπωσίασε ότι στο δημοτικό τραγούδι αυτοσχεδιάζουμε. Επίσης οι κλίμακες της Βυζαντινής μουσικής. 
Η Φαραντούρη μάζεψε τα παραδοσιακά θέματα που της αρέσουν, τα οποία διασκεύασε ο μουσικός Τάκης Φαραζής. Έτσι προέκυψε η «Ελληνική σουίτα» που παρουσιάστηκε στο Ηρώδειο στις 4-6-2010 από τη Φαραντούρη σε ανύποπτο χρόνο ο Λυκούργος Αγγελόπουλος, το «Κράτησα τη ζωή μου», κάποια κομμάτια του Πόντου που έχουν ωραίους ρυθμούς, Ηπειρώτικα, ένα Θρακιώτκο και δυο νησιώτικα. 
Ειπώθηκε τότε για τη συναυλία: Πρώτη φορά τέτοιου μεγέθους μουσικοί παίζουν κομμάτια από την ελληνική παράδοση. Η Φαραντούρη είχε πεί: Αισθάνομαι σαν ξεναγός του ελληνικού τοπίου. Να ακούς τέτοιους μουσικούς (σαν τον Λόιντ) να παίζουν την «Κοντούλα λεμονιά», το «Γιάννη μου το μαντήλι σου» είναι συγκίνηση μοναδική. Αυτά για τα τραγούδια μας, κληρονομιά πολύτιμη, καύχημα και παρηγοριά μας.



Mε αφορμή το θάνατο τον αιφνίδιο του Θ. Αγγελόπουλου παραθέτω δύο ποιήματα του δικού μας ποιητή Τάσου Πορφύρη: 

ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΡΟΧΑΙΟ

«Μοσχοβολούσε ο δρόμος από αίμα 
ανακατεμένο με στίχους». 

Και το άλλο του σπουδαίου μας ποιητή, που το βρίσκω να ταιριάζει στην ατμόσφαιρά του Θ. Αγγελόπουλου: 

«Αχ, πως μπερδεύεται η ομίχλη στα λόγια μου 
στριφογυρίζει στους στίχους, κισσός σε γέρικο δένδρο 
τα σκεπάζει, τα εξαφανίζει μην τυχόν 
και κάποιος αποκρυπτογραφήσει το Μήνυμα 
και δεν το θέλει δεν επιθυμεί την άμεση επαφή. 
Παρεμβαίνει απρόσκλητη προσδίδοντας 
μια χροιά ονείρου στη σκηνή 
καθώς οι λέξεις μουντές στάζοντας υγρασία 
κουβαλούνε πνιγμένα τραγούδια ... ». 

Στον τραγικό θάνατό του επαληθεύεται πλήρως το παρακάτω χωρίο από το δεύτερο βιβλίο των Ιστοριών του Θουκυδίδη: Κεφ. 43, τέλος: 
«Αλγεινότερα γαρ ανδρί με φρόνημα έχοντι η μετά του μαλακισθήναι κάκωσις ή ο μετά ρώμης και κοινής ελπίδος άμα γιγνόμενος αναίσθητος θάνατος». 
Σε νεοελληνικά: Για έναν άνθρωπο φέρνει βέβαια περισσότερο πόνο η φθορά (η ταλαιπωρία, η βλάβη) μέσα στην αρρώστια παρά ο αιφνίδιος, ο ξαφνικός θάνατος που έρχεται χωρίς να γίνει αντιληπτός, καθώς έχουμε φρόνημα ακμαίο, γενναιότητα και ελπίδα για τα κοινά. Και τα δυο τα είχε ο Αγγελόπουλος, και γενναιότητα και ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον της πατρίδας μας…



ΚΕΙΜΕΝΟ:ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ-ΒΕΝΕΤΟΠΟΥΛΟΥ 

[ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ “ΒΗΣΣΑΝΗ” ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 145]


ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

el gato

Σάββατο 7 Απριλίου 2012

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ “ΜΑΝΑ”

Αγαπητοί μου φίλοι γεια σας … 
Την περασμένη Κυριακή έγινε, όπως είχε προαναγγελθεί, μία όμορφη τιμητική εκδήλωση αφιερωμένη σε συγχωριανούς μας  με αξιόλογη προσφορά στο χωριό αλλά και στην Αδελφότητά μας. Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν εκτός από τους τιμηθέντες που βρίσκονται εν ζωή, πολλοί συγγενείς τους συγχωριανοί μας και φίλοι της Βήσσανης. Μέσα σε μια πολύ ζεστή ατμόσφαιρα έγινε η απονομή τιμητικής πλακέτας εκ μέρους της Αδελφότητας στους τιμώμενους και στους συγγενείς τους. Φυσικά και δεν έλειψε το μικρό γλέντι και το καθιερωμένο πλέον στις εκδηλώσεις μας “Βησσανιώτικο κέρασμα” με πίτες, άφθονο κρασί και τσίπουρο από το χωριό μας. Και οι τιμηθέντες: 

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΦΛΩΡΟΣ 
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΓΟΥΝΑΡΗΣ 
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΤΣΑΣ 
ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΣ ΦΙΛΗΣ και 
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ






Ακολουθεί φωτογραφικό υλικό και video από την ωραία αυτή εκδήλωση…